Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΣΑ.

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΣΑ: Ένα λαμπρό ξεκίνημα - ένα άδοξο τέλος.

        Βιβλίον "Β'  ΧΡΟΝΙΚΩΝ",  κεφ. ΙΔ/14 .

        Βιβλίον  "Β' ΧΡΟΝΙΚΩΝ",  κεφ. ΙΕ/15, 

 
        ΣΧΌΛΙΑ:

      Ο βασιλιάς Ασά υπήρξε ο τρίτος κατά σειρά βασιλιάς του "νοτίου βασιλείου" του Ισραήλ, το οποίο είχε  ονομαστεί και "βασίλειον του Ιούδα". Οι δύο πρώτοι βασιλείς ήταν ο Ροβοάμ, 17 χρόνια και ο Αβιά τρία χρόνια. Η βασιλεία του Ασά διήρκησε σαράντα ένα χρόνια [911 – 870 π. Χ.] (Α' Βασιλέων ΙΕ/15: 10). Αρχικά  βλέπουμε  ο βασιλιάς να   έχει   ένα  λαμπρό  πνευματικό  ξεκίνημα. Η ευσέβειά του τον κάνει «να στηρίζεται επί τον Κύριον»,  να  υπηρετεί το Θεό  με  ζήλο και να  είναι θαρραλέος και αποφασιστικός. Έτσι με κάθε δυνατό τρόπο υπερασπίστηκε την αγνή λατρεία του Αληθινού Θεού, η οποία είχε διαφθαρεί μετά από την εποχή της αποστασίας του Βασιλιά Σολομώντα (Α' Βασιλέων ΙΑ/11: 1-13).

    Η  θερμή πίστη  του τον οδηγεί σε  μεγάλες και αναγκαίες μεταρρυθμίσεις καταπολεμώντας την ειδωλολατρία και επαναφέροντας στο βασίλειό του την αληθινή λατρεία του Θεού. Έτσι λοιπόν ενεργώντας άμεσα και αποφασιστικά κατήργησε  τα ξένα θυσιαστήρια, γκρέμισε τους ξένους θεούς, κατέστρεψε  τους  "υψηλούς  τόπους" (τόποι λατρείας χτισμένοι πάνω σε λόφους, βουνά ή υπερυψωμένες τοποθεσίες), κατέκοψε τα  αγάλματα και απομάκρυνε τα  άλση και όλους όσους τα λάτρευαν. Ο Ασά δεν έκλεισε τα μάτια ούτε στις αμαρτίες της ίδιας του της οικογένεια. Η γιαγιά του, η Μααχά, η οποία κατείχε μια υψηλή θέση "ως βασιλομήτωρ" στον Ιούδα, είχε φτιάξει ένα είδωλο και το προσκυνούσε (Β' Χρονικών ΙΕ/15: 16). Ο Ασά έμεινε ανεπηρέαστος από τη συγγενική σχέση και απομάκρυνε τη γιαγιά του από τη θέση της και κατέκαψε το είδωλο. Πέραν αυτών  οργάνωσε   έναν  άριστο  στρατό   580.000  ανδρών  και οχύρωσε τις πόλεις του βασιλείου του από επιθέσεις ξένων ειδωλολατρικών λαών.

    Ο Ασά μέσα από το μεγάλο ζήλο του για τα πράγματα του Θεού επέφερε μια πνευματική αναζωπύρωση στο "βασίλειο του Ιούδα" και πρόσταξε το λαό του να κάνουν το θέλημα του Κυρίου, του Θεού των προγόνων τους, και να εφαρμόζουν το Νόμο και τις εντολές Του. Επωφελούμενος από την ειρήνη και την ανάπαυση που τους χάρισε ο Κύριος προέβη σε πολλά ειρηνικά έργα: «Είπε στο λαό του Ιούδα: Ας κάνουμε επισκευές σ’ αυτές τις πόλεις και ας κτίσουμε γύρω τους τείχη και πύργους με πόρτες και αμπάρες. Τώρα πια εμείς είμαστε κύριοι της χώρας, γιατί κάναμε το θέλημα του Κυρίου του Θεού μας κι Εκείνος μας εξασφάλισε ησυχία από παντού». Το γεγονός ότι βαδίζουμε αρμονικά με τον Κύριο δε σημαίνει ότι θα πάνε όλα καλά στη ζωή μας και δε θ’ αντιμετωπίσουμε προβλήματα. Και πράγματι δεν άργησε να έρθει η δοκιμασία.

       Ενώ για δέκα σχεδόν χρόνια είχε υπάρξει ειρήνη με τους γύρω λαούς, ξαφνικά έφτασαν στο βασιλιά πολύ άσχημα νέα. Στρατός από την Αιθιοπία με αρχηγό τον Ζερά αποτελούμενος από 1.000.000 στρατιωτες είχε εισβάλει από το νότιο τμήμα του βασιλείου και απείχε 100 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ. Πρόκειται για το μεγαλύτερο στράτευμα που αναφέρεται σε Βιβλική αφήγηση.

    Ο βασιλιάς Ασά, ο πιστός αυτός άνθρωπος του Θεού, αντιλαμβάνεται ότι οι αριθμοί δεν έχουν σημασία και εκείνο που μετράει για το Θεό είναι η πίστη μας, η εμπιστοσύνη που δείχνουμε σ' Αυτόν. Οποιοσδήποτε έχει στο πλευρό του τον Κυρίαρχο του σύμπαντος θα είναι πάντα ο δυνατότερος και αυτός θα έχει την πλειονότητα. Έτσι λοιπόν μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο βασιλιάς σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και ζήτησε βοήθεια από τον Αληθινό Θεό. Λίγα απλά λόγια είπε με πολύ μεγάλο περιεχόμενο, που έδειχναν το υψηλό πνευματικό του επίπεδο. Είπε λοιπόν προσευχόμενος προς το Θεό: «Κύριε, δεν είναι σε σένα τίποτε να βοηθάς εκείνους που έχουν πολλή ή καμιά δύναμη βοήθησε μας, Κύριε Θεέ μας επειδή, έχουμε εμπιστευθεί σε σένα, και ερχόμαστε στο Όνομά Σου ενάντια σ' αυτό το πλήθος Κύριε, εσύ είσαι ο Θεός μας, ας μη υπερισχύσει άνθρωπος εναντίον Σου» (Β' Χρονικών ΙΔ/14: 11). 

    Ο Θεός ασφαλώς ευαρεστήθηκε πολύ με την εγκάρδια προσευχή του βασιλιά καθώς  δέχεται την παντοδυναμία του Θεού. Δέχεται ότι ο Θεός μπορεί να βοηθήσει, αυτούς που έχουν πολλή δύναμη, αλλά και αυτούς που δεν έχουν δύναμη. Άλλωστε «τι είναι αδύνατον εις τον Κύριο;» (Λουκάς Α/1: 37). Έτσι λοιπόν ζητάει από το Θεό να τον βοηθήσει τούτη την κρίσιμη ώρα. Δεν στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, αλλά στηρίζεται αποκλειστικά στον Κύριο. Μετά από μια τέτοια πίστη, μετά από μια τόσο θερμή προσευχή, από την ώρα που ανέθεσε το πρόβλημά του στον Κύριο η απάντηση δεν άργησε να έρθει. Ο Λόγος τους Θεού μας αναφέρει ότι "ο Κύριος είναι βοήθεια ετοιμοτάτη εν ταις θλίψεσι" (Ψαλμός ΜΣ/46: 1). Είναι Θεός ακούων προσευχήν (Ψαλμός ΞΕ/65: 2). 

     Ποιο ήταν το αποτέλεσμα της μάχης; Τι συνέβη κατά τη διάρκειά της; Ο Λόγος του Θεού αναφέρει για τους εισβολείς: "Κατατροπώθηκαν από το Θεό και το στρατό του" (Β' Χρονικών ΙΔ/14: 12-14) και δεν επέζησε ούτε ένας. Ο Θεός έβαλε πνεύμα πανικού στους εχθρούς τους και οι Αιθίοπες ετράπησαν σε άτακτη φυγή. Τη μάχη την έδωσε ο Θεός για το λαό Του και τα στρατεύματα του εχθρού συντρίφτηκαν. Μια τέτοια προσευχή είναι πρόκληση για το Θεό. «Ας μην υπερισχύσει άνθρωπος εναντίον Σου». Δε λέει εναντίον μας, γιατί έχει κάνει το πρόβλημά του πρόβλημα του Θεού. Η απάντηση του Θεού σ' αυτήν τη συγκλονιστική προσευχή ήταν άμεση. Ο στρατός του Ασά τους κατεδίωξε μέχρι τα Γέραρα και σκοτώθηκαν Αιθίοπες τόσοι πολλοί, ώστε ήταν αδύνατο πια οι υπόλοιποι να ανασυγκροτηθούν. Αυτή η μεγάλη στρατιωτική δύναμη είχε συντριφτεί από τον Κύριο. Χτύπησαν όλες τις πόλεις γύρω από τα Γέραρα, γιατί ο τρόμος του Κυρίου είχε πέσει βαρύς επάνω τους. Οι Ισραηλίτες  λεηλάτησαν όλες τούτες τις πόλεις, καθώς υπήρχαν πολλά λάφυρα σ’ αυτές. Αυτά είναι τα θαυμαστά αποτελέσματα στη ζωή για την ψυχή που  θα εμπιστευθεί τον Κύριο. 

    Στην ψυχή που παίρνει το πρόβλημά της και το φέρνει μπροστά στο Θεό με προσευχή, με πίστη, με απόλυτη εμπιστοσύνη σ’ Εκείνον ο Κύριος θα ενεργήσει και θα κάνει θαυμάσια. Πόσο χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός άλλου βασιλιά του Εζεκία, που όταν έλαβε μια απειλητική επιστολή από τον στρατηγό του βασιλιά της Ασσυρίας Ραβ-σάκη, ο Εζεκίας, έφερε την επιστολή μπροστά στον Κύριο (Β' Βασιλέων  ΙΘ/19: 14). Την έφερε για να την διαβάσει ο Κύριος και ν' αποφασίσει Αυτός τι να κάνει, γιατί ο Εζεκίας ήταν ανήμπορος.

    Ψυχή, φέρε το πρόβλημά σου στον Κύριο να το διαβάσει και "έλπιζε επ’ Αυτόν και Αυτός θέλει ενεργήσει" (Ψαλμός ΛΖ/37: 5). Τη θριαμβευτική αυτή νίκη έρχεται να ερμηνεύσει ο προφήτης Ανανί δια του πνεύματος του Θεού στον Ασά με τα εξής λόγια : «Οι Αιθίοπες και οι Λύβιοι δεν ήταν στράτευμα μέγα, μετά πολυάριθμων αμαξών και ίππων; Επειδή όμως επιστηρίχθης εις τον Κύριον, παρέδωκεν αυτούς εις την χείρα στου» (Β' Χρονικών ΙΣ/16: 8).

    Απ’ όλα αυτά βγαίνει το συμπέρασμα ότι από την ώρα που θα αναθέσουμε κάποια υπόθεσή μας στο Θεό, δε σημαίνει ότι από εκείνη τη στιγμή "θα σταυρώσουμε τα χέρια" και θα περιμένουμε. Αντίθετα θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα που θα έχουμε στη διάθεσή μας και ο Θεός θα τα ευλογήσει και θα μας δώσει τη νίκη, αν αυτή βέβαια είναι σύμφωνη με το θέλημά Του και είναι για το πνευματικό μας καλό. Όταν ο Ασά πληροφορήθηκε την επίθεση του εχθρού δεν είπε: "Αφού θα στηρίζομαι στον Κύριο, επομένως δεν χρειάζεται να παρατάξω το στράτευμά μου απέναντι στον εχθρό". Σε κάθε περίπτωση εμείς πάντοτε θα κάνουμε εκείνο που μπορούμε να κάνουμε και ο Θεός θα το ευλογήσει και θα κάνει όλα εκείνα που είναι πέρα από τις δικές μας δυνάμεις.

     Άραγε τι ακριβώς σημαίνει η φράση: «Επιστηρίζομαι επί τον Κύριον». Σημαίνει μήπως ότι στηρίζομαι στις δικές μου δυνάμεις, αλλά και στη δύναμη του Θεού; Ασφαλώς όχι. Ο άνθρωπος του Θεού, ο Ασά, με την προσευχή που έκανε δείχνει καθαρά ότι δε στηρίζεται στη δύναμη του στρατού του, αντίθετα θεωρεί ότι ο στρατός δεν είναι απαραίτητος παράγοντας για τη νίκη, διότι λέει ότι ο Θεός δύναται να βοηθήσει και αυτούς που δεν έχουν καμία δύναμη. Ο Θεός είναι έτοιμος να επέμβει και να δώσει θαυμαστή και ασύλληπτη λύση σ' ένα πρόβλημά μας, είτε εμείς διαθέτουμε κάποιες δυνάμεις, για να το αντιμετωπίσουμε, είτε δε διαθέτουμε.

    Στη μάχη που αναφέρουμε ο Ασά παραμέρισε τις δικές του δυνάμεις, τις θεώρησε ως μηδαμινές και ζήτησε και στηρίχτηκε στο Θεό, που αποτελεί τη μόνη ασφαλή λύση. Μετά από αυτή τη ζωντανή επέμβαση του Θεού η μάχη κερδίστηκε. Η ειρήνη επανήλθε και πάλι στο βασίλειο του Ιούδα. Ο Ασά εισήλθε σε συνθήκη με τον Κύριο, αυτός και ο λαός του ύστερα από την προτροπή ενός προφήτη του Θεού, του Αζαρία, που είπε: "Άκουσέ με Ασά, του είπε εσύ και όλος ο λαός των φυλών Ιούδα και Βενιαμίν. Ο Κύριος είναι μαζί σας, όταν κι εσείς είστε μαζί Του. Αν τον αναζητάτε θα τον βρίσκετε, αν όμως τον εγκαταλείψετε θα σας εγκαταλείψει" (ΙΕ/15 :2). 

    Μετά από τα γεγονότα αυτά όλος ο λαός συμφώνησε να λατρεύουν τον Κύριο, το Θεό των προγόνων τους, με όλη την καρδιά και την ψυχή τους. Οποιοσδήποτε, μικρός ή μεγάλος, άντρας ή γυναίκα, που δε θα λάτρευε τον Κύριο, το Θεό του Ισραήλ, θα θανατωνόταν. Ορκίστηκαν κιόλας στον Κύριο με δυνατές φωνές, με κραυγές και σάλπιγγες και με κέρατα κριαριών. Όλος ο λαός του Ιούδα χαίρονταν για τον όρκο τους αυτό, που τον είχαν δώσει μ’ όλη τους την καρδιά (Β' Χρονικών  ΙΕ/15: 12-15).

    Μέχρις του σημείου αυτού ο Ασά βαθμολογείται με "άριστα"! Ενεργεί σαν ένας πιστός βασιλιάς, σαν ένας άνθρωπος που έχει βαθιά και ακλόνητη πίστη στο Θεό. Όμως καθώς τα χρόνια περνούν, παρατηρώντας κανείς την πνευματική πορεία του ανθρώπου αυτού με το τόσο λαμπρό και εντυπωσιακό ξεκίνημα, θα λέγαμε ότι η σχέση του με το Θεό ακολουθεί μια "φθίνουσα πορεία". Αντί να γίνεται όλο και πιο "θερμός", γίνεται πιο "χαλαρός" με τα πράγματα του Θεού. Αντί να γίνεται «έτι άγιος» (Αποκάλυψη ΚΒ/22: 11) ζει μια συμβιβασμένη ζωή αρκετά μακριά από το θέλημα του Θεού, νομίζοντας ταυτόχρονα ότι είναι μέσα στο θέλημα του Θεού! Είναι αυτή μια αρνητική κατάσταση, που πολλές φορές συναντάται μέσα στην πνευματική ζωή χριστιανών ανθρώπων. Ενώ ξεκινούν με μεγάλο ενθουσιασμό, με πολλή όρεξη την πνευματική τους πορεία, στη συνέχεια γίνονται χαλαροί, ενώ ταυτόχρονα νομίζουν ότι ο Θεός ευαρεστείται με τη στάση τους αυτή και ότι είναι σωστοί απέναντι στα πράγματα του Θεού. Πολλές φορές μάλιστα νομίζουν ότι ο Θεός είναι μαζί τους, όπως ακριβώς συνέβη και με την περίπτωση του Σαμψών, ο οποίος δε γνώριζε ότι ο Θεός εξαιτίας της άστατης ζωής του και της κακής συμπεριφοράς του είχε απομακρυνθεί από τη ζωή του (Κριτές ΙΣ/16: 20).

      

         βιβλίον  Β'  ΧΡΟΝΙΚΩΝ,  κεφ.  ΙΣ/16.

 

         ΣΧΌΛΙΑ: 

        Ο Θεός είχε ήδη δώσει εντολή όλοι οι Ισραηλίτες να τελούν τις εθνικές τους γιορτές στις ίδιες ημερομηνίες και στον ίδιο τόπο την Ιερουσαλήμ, ενωμένοι ενώπιον του Θεού. Ένας όμως βασιλιάς του βόρειου βασιλείου ήθελε να αποκόψει τους υπηκόους του από το να μεταβαίνουν στην Ιερουσαλήμ, η οποία ανήκε στο "νότιο βασίλειο". Ο Λόγος του Θεού μας αναφέρει: «το τριακοστό έκτο έτος της βασιλείας του Ασά, ο Βαασά, βασιλιάς του Ισραήλ (βόρειο βασίλειο) πήγε να πολεμήσει τον Ιούδα και οχύρωσε τη Ραμά, για να εμποδίσει το βασιλιά Ασά και τους κατοίκους του Ιούδα να κυκλοφορούν ελεύθερα από την πλευρά αυτή» (Β'  Χρονικών  ΙΣ/16: 1).

   Είκοσι χρόνια μετά από τα παραπάνω γεγονότα πάλι μια νέα μάχη αρχίζει, ένας νέος κίνδυνος εμφανίζεται. Όπως γνωρίζουμε ο λαός Ισραήλ είχε χωριστεί εξαιτίας της αμαρτίας του βασιλιά Σολομώντος, σε δύο κρατίδια (Α'  Βασιλέων ΙΑ/11: 9-13), στο "βόρειο βασίλειο" με πρωτεύουσα τη Σαμάρεια, όπου κατοικούσαν οι 10 φυλές και στο "νότιο βασίλειο", στο οποίο κατοικούσαν δύο φυλές του Ιούδα και του Βενιαμίν, με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ. Ο Βαασά, που ήταν βασιλιάς του "βόρειου βασιλείου", προσπάθησε να εμποδίσει το λαό του να έχει επικοινωνία με το λαό του "νότιου βασιλείου" και για το σκοπό αυτό οχύρωσε την πόλη Ραμά, προετοιμαζόμενος να δώσει μάχη για το σκοπό αυτό. 

    Ο σκοπός που ο βασιλιάς θέλησε να οχυρώσει τη Ραμά περιγράφεται στη Βίβλο και στο βιβλίο "Α' Βασιλέων" (ΙΕ/15: 17). "για να μην επιτρέπει σε κανέναν να βγαίνει ή να μπαίνει στην επικράτεια του Ασά, του βασιλιά του Ιούδα". Πολλοί κάτοικοι του "βόρειου βασιλείου" του Ισραήλ παρέμεναν πιστοί στον Αληθινό Θεό και δε δέχονταν την ειδωλολατρική "λατρεία του μόσχου" που είχε επιβάλει ο βασιλιά Βαασά. Έτσι αναγκάζονταν να μεταναστεύουν στην Ιερουσαλήμ για να λατρεύουν τον Θεό στο Ναό. Αυτό το γεγονός ήθελε να το εμποδίσει ο βασιλιάς ώστε να μη δείχνουν οι υπήκοοί του νομιμοφροσύνη στον βασιλιά Ασά. Επίσης υπήρχαν και οικονομικοί & στρατιωτικοί λόγοι, αφού η Ραμά, που ήταν 8 χλμ. (5 μίλια) βόρεια της Ιερουσαλήμ, είχε πολύ μεγάλη γεωγραφική σημασία καθώς βρισκόταν στον κεντρικό δρόμο που συνέδεε το βορρά με το νότο. Με την οχύρωση της πόλης θα επιτύγχανε εμπορικό και στρατιωτικό αποκλεισμό του "νότιου βασιλείου", ελέγχοντας τις συγκοινωνίες, το εμπόριο και την επικοινωνία τους με τον έξω κόσμο.          

     Ο κίνδυνος που αντιμετώπιζε ο βασιλιάς τούτη τη φορά ήταν πολύ κατώτερος από τον προηγούμενο. Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση ο Ασά, αντί να έρθει ενώπιον του Θεού, όπως είχε κάνει και προηγουμένως όταν είχε δεχτεί επίθεση από τους Αιθίοπες, αγνοεί το Θεό και καταφεύγει σε ανθρώπινη βοήθεια. Έτσι προσπαθεί να λύσει το πρόβλημά του με δικούς του τρόπους χρησιμοποιώντας διάφορα ανθρώπινα μέσα. Για το σκοπό αυτό σπεύδει να συναντήσει το βασιλιά της Συρίας, το Βεναδάδ και με διπλωματικό τρόπο κατόρθωσε μυστικά να τον εξαγοράσει με χρήματα, έτσι ώστε να διακόψει τη συμφωνία φιλίας που είχε συνάψει με το "βόρειο Βασίλειο" και να τον στρέψει εναντίον του Βαασά βασιλιά του "βόρειου βασιλείου" του Ισραήλ, σταματώντας έτσι την οχύρωση της Ραμά.

    Έτσι στρέφεται το ένα βασίλειο εναντίον του άλλου και με άνομα μέσα προσπαθεί ο καθένας τους να προσεταιριστεί ξένα στρατεύματα που δε γνώριζαν τον Θεό, που ήταν Σύριοι, που στρέφονταν εναντίον του Αληθινού Θεού. Μέσα απ' όλα αυτά αγνοείται παντελώς ο Θεός και το θέλημά Του. Κατάντησε να συμπεριφέρεται ο λαός του Θεού "ως να μην υπάρχει ο ζωντανός Θεός", ο οποίος «δια κραταιάς χειρός» (Έξοδος ΙΓ/13: 3) τον είχε βγάλει μέσα από τη σκλαβιά της Αιγύπτου και τον είχε προστατεύσει στην πορεία του μέσα στην έρημο. Δε νομίζω να υπάρχει κατώτερο σκαλοπάτι ηθικής και πνευματικής κατάπτωσης, για να κατέβει παρακάτω ο λαός του Θεού, μια Εκκλησία, ένας πιστός άνθρωπος. Ο βασιλιάς της Συρίας επιτέθηκε στο "βόρειο βασίλειο" από το βορά και ανάγκασε τον Βαασά ν'  αποσυρθεί από τη Ραμά, για να υπερασπιστεί τα βόρεια σύνορά του. 

   Τις ενέργειες αυτές του Ασά, παρά το γεγονός ότι είχαν ασφαλή έκβαση, ο Θεός δια του προφήτη Του Ανανί τις χαρακτήρισε αφροσύνη και του φανέρωσε ότι με τον τρόπο που ενήργησε ο βασιλιάς, στηριζόμενος σε ανθρώπινα μέσα και όχι στο Θεό, όπως ακριβώς είχε κάνε με την περίπτωση των Αιθιόπων και των Λίβυων 20 χρόνια πριν, του προξένησαν διπλή ζημιά:

1/ Ο Θεός είχε στα σχέδιά του να παραδώσει στα χέρια του ολόκληρο το στράτευμα του Σύρου βασιλιά, που ήταν σύμμαχος με το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ.

2/ Τις σχέσεις του με τον Βαασά, βασιλιά του "βόρειου βασιλείου" του Ισραήλ, θα τις μετέτρεπε σε ειρηνικές, ενώ τώρα θα έχει συνεχώς πολέμους μαζί του.

    Τι έπρεπε να κάνει ο Ασά και κατ’ επέκτασιν ο κάθε πιστός άνθρωπος και δεν το έκανε;

1/ Δεν έπρεπε να τρομοκρατηθεί από τη συμμαχία του βορείου βασιλείου του Ισραήλ με τη Συρία, αλλά να κρατήσει την πρώτη πίστη του και να εμπιστευτεί το Θεό. Εκείνον που μπορεί να βοηθήσει αυτούς που έχουν πολλή ή καμιά δύναμη.

2/ Να χρησιμοποιήσει τις λιγοστές δυνάμεις που είχε στη διάθεσή του και να στηριχθεί στον Κύριο, ο οποίος θα τις ευλογούσε και θα του χάριζε τη νίκη.

3/ Με μια επίσημη προσευχή καρδιάς να επικαλεστεί το Όνομα του Ζωντανού, του Αληθινού, του Αιώνιου, του μοναδικού Θεού και να αναθέσει σ’ Αυτόν το πρόβλημά του (Ψαλμός ΛΖ/37: 5).
     Όλα αυτά δεν τα έκανε ο Ασά. Αγνόησε το Θεό και το θέλημά Του, εξαγόρασε τον ειδωλολάτρη βασιλιά της Συρίας, δίνοντας μάλιστα από τις εισφορές που οι πιστοί έδιναν στο ναό του Σολομώντα. Να πώς εμποδίζουμε το Θεό να επέμβει στη ζωή μας!

     Ο Ασά νίκησε σ’ αυτήν την περίπτωση, αλλά μόνον φαινομενικά, στην πραγματικότητα ζημιώθηκε με ανυπολόγιστες συνέπειες. Ο Θεός είχε τη δική Του λύση και είναι βέβαιο ότι θα συνέβαινε και πάλι αυτό που είχε συμβεί την προηγούμενη φορά, εάν θα είχε στηριχτεί σ’ Αυτόν. Άλλωστε «οι οφθαλμοί του Κυρίου περιτρέχουν όλη τη γη, για να δειχθεί δυνατός υπέρ των εχόντων την καρδίαν αυτών τελείαν προς Αυτόν». (Β' Xρονικών  ΙΣ/16: 9). Η κρίση του Θεού ήταν: «… έπραξες απερίσκεπτα, γι’ αυτό από δω και πέρα θα έχεις πολέμους» (Β'  Χρονικών  ΙΣ/16: 7-9).     

     Μετά από τα γεγονότα αυτά ο Ασά, αντί να ταπεινωθεί ενώπιον του Θεού, οργίστηκε εναντίον του προφήτη του Θεού, τον έστειλε στη φυλακή και τον έθλιψε μαζί με μερικούς  άλλους που ήταν μαζί του (Β' Χρονικών ΙΣ/16: 10). Και τώρα αρχίζει η παιδεία του Θεού επάνω στον Ασά. Επιτρέπει ο Θεός να τον πιάσει μια αρρώστια στα πόδια του, που με τον καιρό έγινε πολύ επώδυνη, προφανώς για να τον αφυπνίσει πνευματικά. «Όταν μας τιμωρεί μας σωφρονίζει ο Κύριος, ώστε να μην καταδικαστούμε μαζί τον κόσμο» (Α΄ Κορινθίους ΙΑ/11: 29-32). Όμως ο Ασά, παρά τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρέθηκε, αντί να προβληματιστεί, έγινε πιο σκληρός απέναντι στο Θεό, δε μετανόησε, δεν κατέφυγε στον Κύριο, ούτε τούτη τη δύσκολη ώρα της ζωής του. 

    Τα μεγάλα, τα τραγικά λάθη που διέπραξε ο βασιλιάς Ασά ήταν τα εξής:

    --Πήρε το αργύριο από τον Οίκο του Κυρίου.

    --Στηρίχτηκε στο Βασιλιά της Συρίας και όχι στη δύναμη του Αληθινού Θεού.

    --Οργίστηκε κατά του βλέποντος, του ανθρώπου του Θεού.

  --Ούτε στην αρρώστια του δεν εξεζήτησε τον Κύριο, απορρίπτοντας την παιδεία Του  (Παροιμίες Γ/3: 11), με ολέθριες συνέπειες γι' αυτόν.

     Μέχρι την τελευταία ώρα της ζωής του εμπιστεύτηκε την επιστήμη, τους γιατρούς,  αγνοώντας παντελώς τον Κύριο. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα όλων αυτών των άνομων ενεργειών του; Πέθανε άδοξα μέσα σε φρικτούς πόνους, χωρίς να μετανοήσει, χωρίς να επικαλεστεί το Έλεος και την Αγάπη του Θεού, ο οποίος τόσο δυνατός είχε φανεί μέσα στη ζωή του και μέσα στη ζωή του λαού Του. Ο Ασά υπήρξε ένας βασιλιάς, ένας άνθρωπος που ξεκίνησε υπέροχα, που προχώρησε λαμπρά, όμως άφησε την "πρώτη αγάπη" του για το Θεό (Αποκάλυψη Β/2: 4) και συνέχισε να ζει σαρκικά, επιπόλαια. Νίκησε μεν στη συγκεκριμένη μάχη, αλλά στην ουσία νικήθηκε. 

    Ο Λόγος του Θεού πάντως μας συμβουλεύει: «όλα αυτά έγιναν παραδείγματα σ' εκείνους, και γράφτηκαν για τη νουθεσία μας, στους οποίους έφτασαν τα τέλη των αιώνων» (Α' Κορινθίους  Ι/10: 11) και επίσης μας υπενθυμίζει:

   -- «εκείνος  που θα έχει υπομείνει μέχρι τέλους, αυτός θα σωθεί» (Ματθαίος ΚΔ/24: 13),

   -- «επειδή, μέτοχοι γίναμε του Χριστού, αν μέχρι τέλους κρατήσουμε βέβαιη την αρχή τής πεποίθησης» (Εβραίους Γ/3: 14). ---

 

 

 ------------------------------

 

                         Παράθεση εδαφίων από την ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ.

 

         Βιβλίον "Β'  ΧΡΟΝΙΚΩΝ,  κεφ. ΙΔ/14 .

1 ΚΑΙ ο Αβιά κοιμήθηκε μαζί με τους πατέρες του, και τον έθαψαν στην πόλη τού Δαβίδ και αντ' αυτού βασίλευσε ο Ασά, ο γιος του. Στις ημέρες του η γη ησύχασε δέκα χρόνια. 
2 Και ο Ασά έκανε το καλό και το ευθύ μπροστά στον Κύριο τον Θεό του 
3 επειδή, αφαίρεσε τα θυσιαστήρια των ξένων θεών, και τους ψηλούς τόπους, και κατασύντριψε τα αγάλματα, και κατέκοψε τα άλση 
4 και είπε στον Ιούδα να εκζητούν τον Κύριο τον Θεό των πατέρων τους, και να εκτελούν τους νόμους και τις εντολές. 
5 Ακόμα, αφαίρεσε τους ψηλούς τόπους, και τα είδωλα από όλες τις πόλεις τού Ιούδα και το βασίλειο ησύχασε μπροστά του. 
6 Και οικοδόμησε οχυρές πόλεις στη γη τού Ιούδα επειδή η γη είχε ησυχάσει, και δεν υπήρχε σ' αυτόν πόλεμος στα χρόνια εκείνα, για τον λόγο ότι ο Κύριος του είχε δώσει ανάπαυση. 
7 Γι' αυτό, είπε στον Ιούδα: Ας οικοδομήσουμε αυτές τις πόλεις, και ας κάνουμε γύρω τους τείχη, και πύργους, πύλες, και μοχλούς, εφόσον είμαστε κύριοι της γης, επειδή εκζητήσαμε τον Κύριο τον Θεό μας τον εκζητήσαμε, και μας έδωσε ολόγυρα ανάπαυση. Και οικοδόμησαν και ευοδώθηκαν. 
8 Ο Ασά, μάλιστα, είχε στρατό από τον Ιούδα 300.000, που έφερναν επιμήκεις ασπίδες και λόγχες και από τον Βενιαμίν, 280.000, ασπιδοφόρους και τοξότες όλοι αυτοί ήσαν ισχυροί με δύναμη. 
9 Και εναντίον τους βγήκε ο Αιθίοπας, ο Ζερά, με 1.000.000 στρατό, και με 300 άμαξες, και ήρθε μέχρι τη Μαρησά. 
10 Και ο Ασά βγήκε εναντίον του, και παρατάχθηκαν σε μάχη στη φάραγγα Σεφαθά, κοντά στη Μαρησά. 
11 Και ο Ασά βόησε στον Κύριο τον Θεό του, και είπε: Κύριε, δεν είναι σε σένα τίποτε να βοηθάς εκείνους που έχουν πολλή ή καμιά δύναμη βοήθησέ μας, Κύριε Θεέ μας επειδή, έχουμε εμπιστευθεί σε σένα, και ερχόμαστε στο όνομά σου ενάντια σ' αυτό το πλήθος Κύριε, εσύ είσαι ο Θεός μας ας μη υπερισχύσει άνθρωπος εναντίον σου. 
12 Και ο Κύριος πάταξε τους Αιθίοπες μπροστά στον Ασά, και μπροστά στον Ιούδa και οι Αιθίοπες έφυγαν. 
13 Και ο Ασά και ο λαός μαζί του τους καταδίωξαν μέχρι τα Γέραρα και έπεσαν από τους Αιθίοπες τόσοι πολλοί, ώστε δεν μπορούσαν πλέον να συνέλθουν επειδή, συντρίφτηκαν μπροστά στον Κύριο, και μπροστά στον στρατό του και πήραν λάφυρα πολλά, σε υπερβολικό βαθμό. 
14 Και πάταξαν τις πόλεις ολόγυρα από τα Γέραρα επειδή, ο φόβος τού Κυρίου έπεσε επάνω τους και λαφυραγώγησαν όλες τις πόλεις επειδή, μέσα σ' αυτές υπήρχαν πολλά λάφυρα. 
15 Ακόμα, πάταξαν και τις επαύλεις των ποιμνίων, και πήραν πολλά πρόβατα και καμήλες, και γύρισαν στην Ιερουσαλήμ.

       Βιβλίον  "ΧΡΟΝΙΚΩΝ Β΄",  κεφ. ΙΕ/15,

1 ΤΟΤΕ, ήρθε το Πνεύμα τού Θεού επάνω στον Αζαρία, τον γιο τού Ωδήδ 
2 και βγήκε σε συνάντηση του Ασά, και του είπε: Ακούστε με, Ασά, και ολόκληρος ο Ιούδας και ο Βενιαμίν: Ο Κύριος είναι με σας, όταν εσείς είστε μ' αυτόν και αν τον εκζητάτε, θα βρεθεί σε σας αν, όμως, τον εγκαταλείψετε, θα σας εγκαταλείψει 
3 πολύ καιρό μεν ο Ισραήλ στάθηκε χωρίς τον αληθινό Θεό, και χωρίς ιερέα που να διδάσκει, και χωρίς νόμο 
4 όταν, όμως, στη στενοχώρια τους γύρισαν στον Κύριο τον Θεό τού Ισραήλ, και τον εκζήτησαν, βρέθηκε σ' αυτούς 
5 και στους καιρούς εκείνους δεν υπήρχε ειρήνη στον εξερχόμενο, και στον εισερχόμενο, αλλ' υπήρχαν μεγάλες ταραχές επάνω σε όλους τους κατοίκους των τόπων 
6 και φθειρόταν έθνος από έθνος, και πόλη από πόλη επειδή, ο Θεός τούς κατέθλιβε με κάθε στενοχώρια 
7 εσείς, όμως, ενδυναμώνεστε, και ας μη είναι χαλαρωμένα τα χέρια σας επειδή, στο έργο σας θα υπάρξει μισθός. 
8 Και όταν ο Ασά άκουσε αυτά τα λόγια, και την προφητεία τού προφήτη Ωδήδ, ενδυναμώθηκε, και απέβαλε τα βδελύγματα από ολόκληρη τη γη τού Ιούδα και του Βενιαμίν, και από τις πόλεις που πήρε από το βουνό Εφραϊμ, και ανανέωσε το θυσιαστήριο του Κυρίου, που ήταν μπροστά στον πρόναο του Κυρίου. 
9 Και συγκέντρωσε ολόκληρο τον Ιούδα και τον Βενιαμίν, και εκείνους που παροικούσαν κοντά τους, από τον Εφραϊμ και τον Μανασσή, και από τον Συμεών επειδή, πολλοί από τον Ισραήλ προσχώρησαν σ' αυτόν, βλέποντας ότι ο Κύριος ο Θεός του ήταν μαζί του. 
10 Και συγκεντρώθηκαν στην Ιερουσαλήμ, κατά τον τρίτο μήνα, του 15ου χρόνου τής βασιλείας τού Ασά. 
11 Και πρόσφεραν στον Κύριο θυσίες, εκείνη την ημέρα, από τα λάφυρα που έφεραν, 700 βόδια, και 7.000 πρόβατα. 
12 Και μπήκαν σε συνθήκη να εκζητήσουν τον Κύριο τον Θεό των πατέρων τους, από ολόκληρη την καρδιά τους και από ολόκληρη την ψυχή τους 
13 και κάθε ένας που δεν θα εκζητήσει τον Κύριο τον Θεό του Ισραήλ, να θανατώνεται, από μικρόν μέχρι μεγάλον, από άνδρα μέχρι γυναίκα. 
14 Και ορκίστηκαν στον Κύριο, με δυνατή φωνή, και με αλαλαγμό, και με σάλπιγγα, και με κεράτινες σάλπιγγες. 
15 Και ολόκληρος ο Ιούδας ευφράνθηκε στον όρκο επειδή, ορκίστηκαν από ολόκληρη την καρδιά τους, και τον εκζήτησαν με ολόκληρη τη θέλησή τους και βρέθηκε σ' αυτούς και ο Κύριος τους έδωσε ανάπαυση ολόγυρα. 
16 Ακόμα και τη Μααχά, τη μητέρα τού βασιλιά Ασά, την απέβαλε από το να είναι βασίλισσα, επειδή έκανε ένα είδωλο στο άλσος και ο Ασά κατέκοψε το είδωλό της, και το σύντριψε και το έκαψε στον χείμαρρο των Κέδρων. 
17 Όμως, οι ψηλοί τόποι δεν αφαιρέθηκαν από τον Ισραήλ εντούτοις, η καρδιά τού Ασά ήταν τέλεια όλες τις ημέρες του. 
18 Και έφερε στον οίκο τού Θεού τα αφιερώματα του πατέρα του, και τα δικά του αφιερώματα, ασήμι, χρυσάφι, και σκεύη. 
19 Και δεν έγινε πόλεμος μέχρι τον 35ο χρόνο τής βασιλείας τού Ασά.

 

 

        βιβλίον  Β'  Χρονικών ,  κεφ.  ΙΣ/16.

   

1 Στον 36ο χρόνο τής βασιλείας τού Ασά, ο Βαασά, ο βασιλιάς τού Ισραήλ, ανέβηκε ενάντια στον Ιούδα, και οικοδόμησε τη Ραμά, για να μη αφήνει κανέναν να βγαίνει ούτε να μπαίνει προς τον Ασά, τον βασιλιά τού Ιούδα. 
2 Τότε, ο Ασά έβγαλε το ασήμι και το χρυσάφι από τους θησαυρούς τού οίκου τού Κυρίου, και του παλατιού τού βασιλιά, και τα έστειλε στον Βεν-αδάδ, τον βασιλιά τής Συρίας, που κατοικούσε στη Δαμασκό, λέγοντας: 
3 Ας γίνει συνθήκη ανάμεσα σε μένα και σε σένα, όπως υπήρχε και ανάμεσα στον πατέρα μου και τον πατέρα σου δες, σου έστειλα ασήμι και χρυσάφι πήγαινε, διάλυσε τη συνθήκη σου, που έχεις με τον Βαασά, τον βασιλιά τού Ισραήλ, για να αναχωρήσει από μένα. 
4 Και ο Βεν-αδάδ εισάκουσε τον βασιλιά Ασά, και έστειλε τους αρχηγούς των δυνάμεών του ενάντια στις πόλεις τού Ισραήλ και πάταξαν την Ιιών, και τη Δαν, και την Αβέλ-μαϊμ, και όλες τις αποθήκες των πόλεων του Νεφθαλί. 
5 Και καθώς ο Βαασά το άκουσε, σταμάτησε να οικοδομεί τη Ραμά, και εγκατέλειψε το έργο του. 
6 Και ο βασιλιάς Ασά παρέλαβε ολόκληρο τον Ιούδα, και σήκωσαν τις πέτρες τής Ραμά, και τα ξύλα της, με τα οποία οικοδομούσε ο Βαασά και μ' αυτά οικοδόμησε τη Γαβαά και τη Μισπά. 
7 Και κατά τον καιρό εκείνο, ο Ανανί, ο βλέπων, ήρθε στον Ασά, τον βασιλιά τού Ιούδα, και του είπε: Επειδή, στηρίχθηκες επάνω στον βασιλιά τής Συρίας, και δεν στηρίχθηκες επάνω στον Κύριο τον Θεό σου, γι' αυτό ο στρατός τού βασιλιά τής Συρίας ξέφυγε από το χέρι σου 
8 οι Αιθίοπες και οι Λίβυοι δεν ήσαν μεγάλος στρατός, με πολυάριθμες άμαξες και καβαλάρηδες; Επειδή, όμως, στηρίχθηκες στον Κύριο, τους παρέδωσε στο χέρι σου 
9 δεδομένου ότι, τα μάτια τού Κυρίου περιτρέχουν διαμέσου ολόκληρης της γης, για να φανεί δυνατός σε όσους έχουν την καρδιά τους τέλεια προς αυτόν σε τούτο έπραξες με αφροσύνη γι' αυτό, στο εξής θα έχεις πολέμους. 
10 Και ο Ασά οργίστηκε ενάντια στον βλέποντα, και τον έβαλε σε φυλακή επειδή, για το πράγμα αυτό αγανάκτησε εναντίον του. Και ο Ασά κατέθλιψε μερικούς από τον λαό κατά τον καιρό εκείνο. 
11 Και δέστε, οι πράξεις τού Ασά, οι πρώτες και οι τελευταίες, δέστε, είναι γραμμένες στο βιβλίο των βασιλιάδων τού Ιούδα και του Ισραήλ. 
12 Και ο Ασά αρρώστησε στα πόδια του στον 39ο χρόνο τής βασιλείας του, μέχρις ότου η αρρώστια του έγινε πολύ μεγάλη όμως, ούτε στην αρρώστια του εκζήτησε τον Κύριο, αλλά τους γιατρούς. 
13 Και ο Ασά κοιμήθηκε μαζί με τους πατέρες του και πέθανε τον 41ο χρόνο τής βασιλείας του. 
14 Και τον έθαψαν στον τάφο του, που είχε σκάψει για τον εαυτό του στην πόλη τού Δαβίδ, και τον έβαλαν επάνω σε κρεβάτι γεμάτο από ευωδία και διάφορα μυρεψικά αρώματα και του έκαναν μια υπερβολικά μεγάλη καύση.

 

Βιβλίο ΑΡΙΘΜΩΝ Κεφ. ΙΓ ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΙ

(ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ).

Βιβλίο "ΑΡΙΘΜΩΝ",  κεφ.  ΙΓ/13. 

1 και ο Κύριος μίλησε στον Μωυσή, λέγοντας: 

2 Στείλε άνδρες, για να κατασκοπεύσουν τη γη Χαναάν, που εγώ δίνω στους γιους Ισραήλ θα στείλετε από έναν άνδρα από κάθε φυλή των πατέρων τους, κάθε έναν απ' αυτούς αρχηγόν. 

3 Και ο Μωυσής τούς έστειλε με προσταγή τού Κυρίου, από την έρημο Φαράν. Όλοι αυτοί οι άνδρες ήσαν αρχηγοί των γιων Ισραήλ. 

4 Και τούτα ήσαν τα ονόματά τους: Από τη φυλή Ρουβήν, ο Σαμμουά, ο γιος τού Σακχού 

5 από τη φυλή Συμεών, ο Σαφάτ, ο γιος τού Χορρί 

6 από τη φυλή Ιούδα, ο Χάλεβ, ο γιος τού Ιεφοννή 

7 από τη φυλή Ισσάχαρ, ο Ιγάλ, ο γιος τού Ιωσήφ 

8 από τη φυλή Εφραϊμ, ο Αυσή, ο γιος τού Ναυή 

9 από τη φυλή Βενιαμίν, ο Φαλτί, ο γιος τού Ραφού 

10 από τη φυλή Ζαβουλών, ο Γαδιήλ, ο γιος τού Σουδί 

11 από τη φυλή Ιωσήφ, από τη φυλή Μανασσή, ο Γαδδί, ο γιος τού Σουσί 

12 από τη φυλή Δαν, ο Αμμιήλ, ο γιος τού Γεμαλί 

13 από τη φυλή Ασήρ, ο Σεθούρ, ο γιος τού Μιχαήλ 

14 από τη φυλή Νεφθαλί, ο Νααβί, ο γιος τού Βαυσί 

15 από τη φυλή Γαδ, ο Γεουήλ, ο γιος τού Μαχί. 

16 Αυτά είναι τα ονόματα των ανδρών, που ο Μωυσής έστειλε για να κατασκοπεύσουν τη γη και ο Μωυσής επονόμασε τον Αυσή, τον γιο τού Ναυή, Ιησού. 

17 Και ο Μωυσής τούς έστειλε για να κατασκοπεύσουν τη γη Χαναάν και τους είπε: Ανεβείτε από τούτο το μέρος το μεσημβρινό, και θα ανεβείτε στο βουνό 

18 και θα θεωρήσετε τη γη, πώς είναι, και τον λαό που κατοικεί σ' αυτή, αν είναι δυνατός ή αδύνατος, λίγοι ή πολλο 

19 και πώς είναι η γη στην οποία αυτοί κατοικούν, είναι καλή ή κακή και πώς είναι οι πόλεις, που αυτοί κατοικούν, ατείχιστες ή περιτειχισμένες 

20 και πώς είναι η γη, είναι γόνιμη ή άγονη, αν υπάρχουν σ' αυτή δέντρα ή όχι και γίνεστε ανδρείοι, και φέρτε από τους καρπούς τής γης. Και οι ημέρες ήσαν οι ημέρες των πρώτων σταφυλιών. 

21 Και αφού ανέβηκαν, κατασκόπευσαν τη γη, από την έρημο Σιν, μέχρι τη Ρεώβ, προς την είσοδο Αιμάθ. 

22 Και ανέβηκαν προς το μεσημβρινό, και ήρθαν μέχρι τη Χεβρών, όπου ήσαν ο Αχιμάν, ο Σεσαϊ, και ο Θαλμαϊ, οι γιοι τού Ανάκ. (Και η Χεβρών χτίστηκε επτά χρόνια πριν από την Τάνη τής Αιγύπτου). 

23 Και ήρθαν μέχρι τη φάραγγα Εσχώλ, και έκοψαν από εκεί ένα κλήμα αμπέλου, μαζί με ένα τσαμπί σταφύλι, και το βάσταζαν δύο επάνω σε ξύλο έφεραν ακόμα και ρόδια και σύκα. 

24 Ο τόπος εκείνος ονομάστηκε φάραγγα Εσχώλ, εξαιτίας τού τσαμπιού, που έκοψαν από εκεί οι γιοι Ισραήλ. 

25 Και επέστρεψαν, αφού κατασκόπευσαν τη γη, μετά από 40 ημέρες. 

26 Και αφού πορεύτηκαν, ήρθαν στον Μωυσή, και στον Ααρών, και σε ολόκληρη τη συναγωγή των γιων Ισραήλ, στην έρημο Φαράν, στην Κάδης και έφεραν απόκριση σ' αυτούς, και σε ολόκληρη τη συναγωγή, και τους έδειξαν τον καρπό τής γης. 

27 Και ανήγγειλαν στον Μωυσή, και είπαν: Ήρθαμε στη γη, στην οποία μας έστειλες, και είναι πραγματικά γη που ρέει γάλα και μέλι και,

28 ο λαός, όμως, που κατοικεί στη γη, είναι δυνατός, και οι πόλεις περιτειχισμένες, υπερβολικά μεγάλες κι ακόμα, είδαμε εκεί και τους γιους τού Ανάκ 

29 οι Αμαληκίτες κατοικούν στη μεσημβρινή γη και οι Χετταίοι, και οι Ιεβουσαίοι, και οι Αμορραίοι, κατοικούν επάνω στα βουνά και οι Χαναναίοι κατοικούν κοντά στη θάλασσα, και στις όχθες τού Ιορδάνη. 

30 Και ο Χάλεβ κατασίγασε τον λαό μπροστά στον Μωυσή, και είπε: Ας ανέβουμε αμέσως, και ας την εξουσιάσουμε επειδή, μπορούμε να την κυριεύσουμε. 

31 Οι άνθρωποι, όμως, που είχαν ανέβει μαζί του, είπαν: Δεν μπορούμε να ανέβουμε ενάντια σ' αυτόν τον λαό, επειδή, είναι δυνατότεροί μας. 

32 Και δυσφήμησαν τη γη, που κατασκόπευσαν, προς τους γιους Ισραήλ, λέγοντας: Η γη, που διαπεράσαμε για να την κατασκοπεύσουμε, είναι γη που κατατρώει τους κατοίκους της και ολόκληρος ο λαός, που είδαμε σ' αυτή, είναι άνδρες υπερμεγέθεις 

33 και είδαμε εκεί τους γίγαντες, τους γιους τού Ανάκ, που είναι από τους γίγαντες και βλέπαμε τους εαυτούς μας σαν ακρίδες, και σαν τέτοιους έβλεπαν κι αυτοί εμάς.

Βιβλίο ΑΡΙΘΜΩΝ Κεφ. ΙΔ/14:  1-45.

1ΚΑΙ ολόκληρη η συναγωγή, υψώνοντας τη φωνή της, ξέσπασε σε κραυγές, και ο λαός έκλαψε εκείνη τη νύχτα. 
2 Και όλοι οι γιοι Ισραήλ γόγγυζαν ενάντια στον Μωυσή και στον Ααρών, και ολόκληρη η συναγωγή τούς είπε: Είθε να πεθαίναμε στη γη τής Αιγύπτου! Ή, ακόμα, είθε να πεθαίναμε σ' αυτή την έρημο
3 και γιατί ο Κύριος μας έφερε σ' αυτή τη γη, ώστε να πέσουμε με μάχαιρα, να γίνουν διαρπαγή οι γυναίκες μας και τα παιδιά μας; Δεν ήταν καλύτερο σε μας να επιστρέψουμε στην Αίγυπτο; 
4 Και ο ένας έλεγε στον άλλον: Ας κάνουμε κάποιον αρχηγό, και ας επιστρέψουμε στην Αίγυπτο. 
5 Τότε, έπεσε ο Μωυσής, και ο Ααρών, με το πρόσωπό τους επάνω στη γη, μπροστά σε ολόκληρο το πλήθος τής συναγωγής των γιων Ισραήλ. 
6 Και ο Ιησούς, ο γιος τού Ναυή, και ο Χάλεβ, ο γιος τού Ιεφοννή, από εκείνους που κατασκόπευσαν τη γη, διέσχισαν τα ιμάτιά τους 
7 και είπαν σε ολόκληρη τη συναγωγή των γιων Ισραήλ, τα εξής: Η γη, που διαπεράσαμε για να την κατασκοπεύσουμε, είναι γη αγαθή, σε υπερβολικό βαθμό 
8 αν ο Κύριος ευαρεστείται σε μας, τότε θα μας φέρει σ' αυτή τη γη, και θα τη δώσει σε μας, γη που ρέει γάλα και μέλι 
9 μόνον, μη αποστατείτε ενάντια στον Κύριο ούτε να φοβάστε τον λαό τής γης επειδή, αυτοί είναι για μας ψωμάκι η σκέπη τους αποσύρθηκε από πάνω τους, και ο Κύριος είναι μαζί μας μη τους φοβάστε. 
10 Και ολόκληρη η συναγωγή είπε να τους λιθοβολήσουν με πέτρες. Και η δόξα τού Κυρίου φάνηκε επάνω στη σκηνή τού μαρτυρίου, σε όλους τούς γιους Ισραήλ. 
11 Και ο Κύριος είπε στον Μωυσή: Μέχρι πότε αυτός ο λαός θα με παροργίζει; Και μέχρι πότε δεν θα πιστεύουν σε μένα, ύστερα από όλα τα σημεία, που έκανα ανάμεσά τους; 
12 Θα τους χτυπήσω με θανατικό, και θα τους εξολοθρεύσω, και θα σε κάνω έθνος μεγαλύτερο και δυνατότερο απ' αυτούς. 
13 Και ο Μωυσής είπε στον Κύριο: Τότε, η Αίγυπτος θα το ακούσει επειδή, εσύ ανέβασες αυτό τον λαό με τη δύναμή σου από ανάμεσά τους
14 και θα το πουν στους κατοίκους αυτής της γης που άκουσαν ότι, εσύ, Κύριε, είσαι ανάμεσα σ' αυτό τον λαό, ότι εσύ, Κύριε, φαίνεσαι πρόσωπο με πρόσωπο, και η νεφέλη σου στέκεται επάνω τους, κι εσύ προπορεύεσαι απ' αυτούς την ημέρα μέσα σε στύλο νεφέλης, και τη νύχτα μέσα σε στύλο φωτιάς. 
15 Αν, λοιπόν, θανατώσεις αυτό τον λαό σαν έναν άνθρωπο, τότε τα έθνη, που άκουσαν το όνομά σου, θα πουν, λέγοντας. 
16 Επειδή, ο Κύριος δεν μπορούσε να φέρει αυτό τον λαό στη γη, που ορκίστηκε σ' αυτούς, γι' αυτό τους κατέστρεψε στην έρημο. 
17 Και τώρα, σε παρακαλώ, ας μεγαλυνθεί η δύναμη του Κυρίου μου, με τον τρόπο που είπες, λέγοντας. 
18 Ο Κύριος είναι μακρόθυμος και πολυέλεος, που συγχωρεί ανομία και παράβαση, και με κανέναν τρόπο δεν θα αθωώσει τον ένοχο, ανταποδίδοντας την ανομία των πατέρων επάνω στα παιδιά, μέχρι τρίτης και τέταρτης γενεάς. 
19 Συγχώρεσε, παρακαλώ, την ανομία αυτού του λαού, σύμφωνα με το μεγάλο σου έλεος, και καθώς συγχώρεσες αυτόν τον λαό από την Αίγυπτο και μέχρι τώρα. 
20 Και ο Κύριος είπε: Τους συγχώρεσα, σύμφωνα με τον λόγο σου 
21 αλλά, ζω εγώ, και ολόκληρη η γη θα γεμίσει από τη δόξα τού Κυρίου. 
22 Επειδή, όλοι οι άνδρες, που είδαν τη δόξα μου, και τα σημεία μου, που έκανα στην Αίγυπτο και στην έρημο, με παρόργισαν ήδη δέκα φορές, και δεν υπάκουσαν στη φωνή μου, 
23 βέβαια, δεν θα δουν τη γη, που ορκίστηκα στους πατέρες τους κανένας από εκείνους που με παρόργισαν δεν θα τη δει. 
24 Αλλά, τον δούλο μου τον Χάλεβ, επειδή έχει μέσα του άλλο πνεύμα, και με ακολούθησε εντελώς, αυτόν θα τον φέρω στη γη, μέσα στην οποία μπήκε, και το σπέρμα του θα την κληρονομήσει. 
25 (Οι Αμαληκίτες, όμως, και οι Χαναναίοι κατοικούν στην κοιλάδα). Αύριο στραφείτε, και πηγαίνετε στην έρημο, προς τον δρόμο τής Ερυθράς Θάλασσας. 
26 Και ο Κύριος είπε στον Μωυσή και στον Ααρών, λέγοντας: 
27 Μέχρι πότε θα υποφέρω αυτή την πονηρή συναγωγή, όσα αυτοί γογγύζουν εναντίον μου; Άκουσα τους γογγυσμούς των γιων Ισραήλ, που γογγύζουν εναντίον μου. 
28 Πες τους: Ζω εγώ, λέει ο Κύριος, καθώς εσείς μιλήσατε στα αυτιά μου, έτσι βέβαια και θα κάνω σε σας 
29 τα πτώματά σας θα πέσουν σ' αυτή την έρημο και όλοι όσοι απαριθμήθηκαν από σας, σε ολόκληρο το σύνολο του αριθμού σας, από 20 χρόνων κι επάνω, όσοι γόγγυσαν εναντίον μου, 
30 εσείς, βέβαια, δεν θα μπείτε στη γη, για την οποία ορκίστηκα να σας κατοικίσω σ' αυτή, εκτός του Χάλεβ, του γιου τού Ιεφοννή και του Ιησού, του γιου τού Ναυή 
31 αλλά, τα παιδιά σας, που είπατε ότι θα γίνουν διαρπαγή, αυτά θα τα φέρω μέσα, και θα γνωρίσουν τη γη, που εσείς καταφρονήσατε 
32 και τα πτώματά σας θα πέσουν μέσα σ' αυτή την έρημο 
33 και τα παιδιά σας θα περιπλανιόνται στην έρημο 40 χρόνια, και θα φέρουν επάνω τους την ποινή της πορνείας σας, μέχρις ότου διαφθαρούν τα πτώματά σας στην έρημο 
34 σύμφωνα με τον αριθμό των ημερών, που κατασκοπεύσατε τη γη, 40 ημέρες, θεωρούμενης κάθε μιας ημέρας για έναν χρόνο, 40 χρόνια θα φέρετε επάνω σας τις ανομίες σας, και θα γνωρίσετε την εγκατάλειψή μου. 
35 Εγώ ο Κύριος μίλησα βέβαια, αυτό θα το κάνω σε ολόκληρη αυτή την πονηρή συναγωγή, που συγκεντρώθηκε εναντίον μου σ' αυτή την έρημο θα εξολοθρευτούν, κι εκεί θα πεθάνουν. 
36 ΚΑΙ οι άνθρωποι, που ο Μωυσής έστειλε για να κατασκοπεύσουν τη γη, που, όταν γύρισαν, έκαναν ολόκληρη τη συναγωγή να γογγύσει εναντίον του, δυσφημώντας τη γη, 
37 και οι άνθρωποι εκείνοι που δυσφήμησαν τη γη, πέθαναν μέσα στην πληγή, μπροστά στον Κύριο.
38 Και ο Ιησούς, ο γιος τού Ναυή, και ο Χάλεβ, ο γιος τού Ιεφοννή, επέζησαν, από τους ανθρώπους εκείνους, που πήγαν να κατασκοπεύσουν τη γη. 
39 ΚΑΙ ο Μωυσής μίλησε τα λόγια αυτά προς όλους τους γιους Ισραήλ και ο λαός πένθησε υπερβολικά. 
40 Και αφού σηκώθηκαν ενωρίς το πρωί, ανέβηκαν στην κορυφή τού βουνού, λέγοντας: Να, εμείς, θα ανέβουμε οπωσδήποτε στον τόπο, που ο Κύριος μας υποσχέθηκε, επειδή αμαρτήσαμε. 41 Και ο Μωυσής είπε: Γιατί εσείς παραβαίνετε την προσταγή τού Κυρίου; Τούτο, σίγουρα, δεν θα ευοδωθεί 42 μη ανεβαίνετε επειδή, ο Κύριος δεν είναι μαζί σας για να μη χτυπηθείτε μπροστά στους εχθρούς σας 
43 επειδή, οι Αμαληκίτες και οι Χαναναίοι είναι εκεί μπροστά σας, και θα πέσετε με μάχαιρα για τον λόγο ότι, ξεκλίνατε από τον Κύριο, γι' αυτό ο Κύριος δεν θα είναι μαζί σας. 
44 Αλλ' αυτοί αποτόλμησαν να ανέβουν στην κορυφή τού βουνού η κιβωτός, όμως, της διαθήκης τού Κυρίου, και ο Μωυσής, δεν κινήθηκαν μέσα από το στρατόπεδο. 
45 Τότε, οι Αμαληκίτες και οι Χαναναίοι, που κατοικούσαν στο βουνό εκείνο, κατέβηκαν και τους χτύπησαν, και τους καταδίωξαν, μέχρι τηνΟρμά.

Βιβλίο ΙΗΣΟΥ ΤΟΥ ΝΑΥΊ  κεφ. ΙΔ/14.

1 ΚΑΙ αυτοί είναι οι τόποι που οι γιοι Ισραήλ κληρονόμησαν στη γη Χαναάν, που κληροδότησαν σ' αυτούς ο Ελεάζαρ ο ιερέας, και ο Ιησούς, ο γιος τού Ναυή, και οι αρχηγοί των πατριών των φυλών των γιων Ισραήλ. 
2 Με κλήρο έγινε η κληρονομιά των εννιά αυτών φυλών και του μισού τής φυλής, καθώς ο Κύριος πρόσταξε διαμέσου τού Μωυσή. 
3 Επειδή, ο Μωυσής είχε δώσει την κληρονομιά των δύο φυλών και του μισού τής φυλής από την περιοχή που είναι πέρα από τον Ιορδάνη στους Λευίτες, όμως, δεν έδωσε κληρονομιά ανάμεσά τους. 
4 Επειδή, οι γιοι τού Ιωσήφ ήσαν δύο φυλές, του Μανασσή και του Εφραϊμ και δεν έδωσαν στους Λευίτες μερίδιο στη γη, παρά πόλεις για να κατοικούν, μαζί με τα προάστιά τους, για τα κτήνη τους, και για την περιουσία τους. 
5 Καθώς ο Κύριος πρόσταξε στον Μωυσή, έτσι έκαναν οι γιοι Ισραήλ, και διαμοίρασαν τη γη. 
6 ΚΑΙ οι γιοι τού Ιούδα ήρθαν στον Ιησού στα Γάλγαλα, και ο Χάλεβ, ο γιος τού Ιεφοννή, ο Κενεζαίος, του είπε: Εσύ ξέρεις τον λόγο που ο Κύριος μίλησε στον Μωυσή, τον άνθρωπο του Θεού, για μένα και για σένα, στην Κάδης-βαρνή 
7 ήμουν ηλικίας 40 χρόνων όταν με έστειλε ο Μωυσής, ο δούλος τού Κυρίου, από την Κάδης-βαρνή, για να κατασκοπεύσω τη γη και ανήγγειλα σ' αυτόν έναν λόγο, που ήταν στην καρδιά μου
8 οι αδελφοί μου, όμως, που ανέβηκαν μαζί μου, νέκρωσαν την καρδιά τού λαού εγώ, όμως, ακολούθησα τον Κύριο τον Θεό μου ολοκληρωτικά 
9 και εκείνη την ημέρα ο Μωυσής ορκίστηκε, λέγοντας: Η γη, που πάτησαν τα πόδια σου, εξάπαντος θα είναι δική σου κληρονομιά, και των γιων σου, παντοτινά επειδή, ακολούθησες τον Κύριο τον Θεό μου, ολοκληρωτικά 
10 και τώρα, δες, ο Κύριος, καθώς είπε, με φύλαξε ζωντανό τα 45 αυτά χρόνια, από την ημέρα που ο Κύριος μίλησε αυτό τον λόγο στον Μωυσή, όταν ο Ισραήλ πορευόταν στην έρημο και τώρα, δες, εγώ είμαι σήμερα ηλικίας 85 χρόνων 
11 και σήμερα ακόμα είμαι δυνατός, όπως την ημέρα που με έστειλε ο Μωυσής όπως ήταν τότε η δύναμή μου, για πόλεμο, και για να βγαίνω και να μπαίνω 
12 τώρα, λοιπόν, δώσε μου αυτό το βουνό, για το οποίο ο Κύριος μίλησε εκείνη την ημέρα επειδή, εσύ άκουσες εκείνη την ημέρα, ότι εκεί είναι οι Ανακείμ, και μεγάλες οχυρωμένες πόλεις αν ο Κύριος είναι μαζί μου, εγώ θα μπορέσω να τους διώξω, όπως ο Κύριος είπε. 
13 Και ο Ιησούς τον ευλόγησε, και έδωσε στον Χάλεβ, τον γιο τού Ιεφοννή, τη Χεβρών για κληρονομιά. 
14 Γι' αυτό, η Χεβρών αποκαταστάθηκε ως κληρονομιά τού Χάλεβ, του γιου τού Ιεφοννή, του Κενεζαίου, μέχρι σήμερα, επειδή ακολούθησε τον Κύριο τον Θεό τού Ισραήλ, ολοκληρωτικά. 
15 Και το όνομα της Χεβρών ήταν άλλοτε Κιριάθ-αρβά και ο Αρβά ήταν ένας μεγάλος άνθρωπος ανάμεσα στους Ανακείμ. Και η γη ησύχασε από τον πόλεμο.

       ΣΧΟΛΙΑ :

     O λαός Ισραήλ ύστερα από πολλές περιπέτειες και μεγάλους κινδύνους μέσα στην έρημο, από τους οποίους το κραταιό χέρι του Θεού τους ελευθέρωσε, έφτασε στην πόλη Κάδης, που βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής από την χώρα, την οποία ο Θεός τους είχε υποσχεθεί ότι θα τους παραδώσει. Ένα μόνο ποτάμι τους χώριζε από τη γη την αγαθή, γη ποταμών υδάτων, πηγών που αναβλύζουν μέσα από κοιλάδες και από βουνά, γη ρέουσα γάλα και μέλι. (Έξοδος Γ/3: 8). Τίποτα άλλο δε χρειαζόταν πλέον από το να επιτεθούν και να καταλάβουν τη χώρα. Ω! τι ωραία! Φαίνεται όλα να έχουν περάσει πλέον. Πόσο δύσκολο ήταν το παρελθόν, Αίγυπτος, Φαραώ, σκλαβιά, έρημος, Αμαλικήτες, Φιλισταίοι, φίδια στην έρημο, μάχες επί μαχών. Όλα αυτά όμως πλέον φαίνεται να τελειώνουν. Βεβαίως όλα τούτα δεν ήταν παρά ένα σχολείο, απ’ όπου ο Θεός θέλησε να τους περάσει, για να τους εκπαιδεύσει και να τους κάνει άξιους πολίτες της χώρας εκείνης. Στο βιβλίου του "Δευτερονομίου", (κεφ. Η/8: 2), αναφέρεται: "Και θέλεις ενθυμείσθαι πάσαν την οδόν, εις την οποίαν σε ώδήγησε Κύριος ο Θεός σου τα τεσσαράκοντα ταύτα έτη εν τη ερήμω, διά να σε ταπεινώσει, να σε δοκιμάσσι, δια να γνωρίσει τα εν τη καρδία σου, εάν θέλεις φυλάξει τας εντολάς αυτού, ή ουχί".

       Την ώρα τούτη ο Κύριος μίλησε στον  Μωυσή  και του είπε: "Στείλε τον αρχηγό από κάθε φυλή  για να κατασκοπεύσουν τη γη την οποία σας χαρίζω".  Η αποστολή ήταν συνολικά δώδεκα άνδρες οι  οποίοι ξεκίνησαν, μπήκαν   μέσα   στη   γη   κρυφά   και   παρέμειναν    εκεί   επί   σαράντα   ημέρες,   για    να την  κατασκοπεύσουν. Ουσιαστικά αυτοί οι άνθρωποι, αφού θα έβλεπαν ό,τι μπορούσαν να δουν με τα μάτια τους,  θα  επέστρεφαν  πίσω  φέρνοντας  στον  Μωυσή και στον λαό μία έκθεση, μία αναφορά για όλα  όσα  είδαν.   Όμως,   ενώ  όλοι  είδαν   τα  ίδια,  όταν   επέστρεψαν,  έφεραν  δύο  διαφορετικές  αναφορές. Η μία ανήκε στην πλειοψηφία, αφού  με  αυτή συμφώνησαν  οι δέκα από τους κατασκόπους και  η άλλη που ανήκε στην μειοψηφία, αφού  μ’ αυτήν  συμφώνησαν μόνο δύο. Ας διαβάσουμε με προσοχή τούτες τις δύο εκθέσεις - αναφορές.

      Μειοψηφία και πλειοψηφία έχουν δει τα ίδια ακριβώς πράγματα. Πόσο έντονα μου θυμίζει τούτο την παραβολή των 10 παρθένων. Μωρές και φρόνιμες ήταν μαζί, πίστευαν τα ίδια πράγματα, περίμεναν τον ίδιο νυμφίο, όμως, όταν εκείνος ήρθε, τις μισές απ’ αυτές αναγνώρισε τις άλλες μισές ομολόγησε ότι δεν τις γνωρίζει. (Ματθαίος ΚΕ/25: 11). Τα ίδια πράγματα βλέπει ένας πνευματικός άνθρωπος με έναν σαρκικό. Όμως πόσο διαφορετικές εικόνες σχηματίζονται στα μάτια καθενός από τους δύο!

     Η πρώτη έκθεση της πλειοψηφίας. Οι δέκα κατάσκοποι επιστρέφουν έκθαμβοι, πανικόβλητοι, εντελώς απελπισμένοι και αναφέρουν στον Μωυσή : Ναι είχε δίκιο ο Κύριος. Η γη είναι έτσι, όπως μας την υποσχέθηκε, είναι γη ρέουσα μέλι και γάλα, αλλά όμως ο λαός που κατοικεί σ’ αυτή είναι πολύ δυνατός….. Είδαμε εκεί τους υιούς Ανάκ, κάτι υπερμεγέθεις άνδρες, που ήταν γίγαντες. Εμείς μπροστά τους είμαστε σαν ακρίδες. Θλίψη, πανικός απελπισία, άτακτη υποχώρηση κυριάρχησε παντού.  

     Η δεύτερη έκθεση της μειοψηφίας λέει: Ναι, η γη είναι πολύ εύφορη και πραγματικά εκεί υπήρχαν γίγαντες τους οποίους τους είδαμε με τα μάτια μας, αλλά, αν ο Κύριος ευαρεστείται σε μας, θα μας φέρει σ’ αυτή τη γη. Τίποτα δεν είναι αδύνατον εις τον Κύριο; (Λουκάς Α/1: 37).

       Δύο διαφορετικές εκθέσεις. Δύο διαφορετικές αντιλήψεις, δύο διαφορετικοί κόσμοι.

Η πρώτη έκθεση είναι γεμάτη από γίγαντες.

Η δεύτερη έκθεση είναι γεμάτη με το θέλημα του Θεού.

    Οι πρώτοι είχαν στυλώσει τα μάτια τους πάνω στους γίγαντες. Απέβλεπαν εις τα βλεπόμενα.. (Β' Κορινθίους  Δ/4: 18). Έβλεπαν τα κτίσματα και όχι Τον κτίσαντα που είναι πάνω από τα κτίσματα. (Ρωμαίους Α/1: 25). Απέβλεπαν στο φαινόμενο και δεν απέβλεπαν στη δύναμη του Θεού (Α'  Σαμουήλ  ΙΣ/16: 7). Τους κοίταξαν, τους ξανακοίταξαν, τους πήραν μέτρα και γύρισαν πίσω, για να πουν ότι ήσαν 3 μέτρα ύψος οι γίγαντες που συνάντησαν. Εξαιτίας του πανικού τους μόνον τα μέτρα των γιγάντων μπόρεσαν και συγκράτησαν οι άνθρωποι αυτοί από τη χώρα των υποσχέσεων του Θεού.

      Η μειοψηφία, που ήταν δύο ήρωες της πίστεως, ο Χάλεβ ο υιός του Ιεφωνή, ο Κενεζαίος και ο Ιησούς του Ναυί, καθώς βρέθηκαν μέσα στη χώρα, έκλεισαν τα σαρκικά τους μάτια και άνοιξαν την καρδιά τους, για να γεμίσει με τη συναίσθηση της παρουσίας του Θεού. Και αυτό ήταν το μήνυμα που έφεραν στο λαό τους, η παρουσία του Θεού. «Εάν ο Θεός είναι μεθ’ ημών τις ή καθ’ ημών». (Ρωμαίους Η/8: 31).

      Ποιος γίγαντας μπορεί να σταθεί μπροστά στην παρουσία του Θεού; Ποιο μεγάλο μας πρόβλημα είναι εκείνο το οποίο δε βλέπει, δε γνωρίζει ο Κύριος; Παντού και πάντοτε η γλώσσα της πίστης είναι αντίθετη με τη γλώσσα της απιστίας. Τα μάτια του πιστού προσηλώνονται στο Θεό με αποτέλεσμα οι δυσκολίες να παραβλέπονται.Τα μάτια του άπιστου θολώνουν από τα εξωτερικά φαινόμενα, τα οποία ο εχθρός διογκώνει υπέρμετρα, ώστε να μη μπορεί να διακρίνει το Θεό. Είδαν τα ίδια πράγματα, όμως πόσο διαφορετικά τα ερμήνευσαν αυτά που είδαν!

      Αυτή είναι η διαφορά του πιστού από τον άπιστο. Άλλη διαφορά δεν υπάρχει. Και οι δύο είναι μέσα στον κόσμο, και οι δύο περνούν μέσα από ταλαιπωρίες, από προβλήματα όλοι τα ίδια πράγματα βλέπουν. Πόσο διαφορετικά όμως φαίνονται τούτα στα μάτια των δύο κόσμων! Πόσο διαφορετικές εικόνες σχηματίζονται μέσα στην ψυχή τους! Το σαρκικό μάτι βλέπει έναν περιορισμένο κόσμο, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί, να αποκτήσει απ’ αυτόν ό,τι μπορεί, να απολαύσει όσο γίνεται περισσότερο, προσπαθεί να μετρήσει τι έχασε, τι κέρδισε.

      Μέσα από τον ίδιο κόσμο περνάει ο Χριστιανός. Αυτόν τον κόσμο της ύλης τον βλέπει σαν ένα προσωρινό κατάλυμα, γιατί ξέρει ότι είναι ξένος και πάροικος (Γένεση ΚΓ/23: 4). Ξέρει ότι τίποτα δεν είναι περιορισμένο μπροστά στην απεραντοσύνη του Θεού, ότι υπάρχει άλλη χώρα γι’ αυτόν, ξέρει τον τεχνίτη, ξέρει το δημιουργό αυτής της χώρας (Εβραίους ΙΑ/11: 10) και μπορεί πλέον να ξέρει τα πάντα γι’ αυτή. Εδώ αγωνίζεται όχι για να απολαύσει, αλλά, για να προετοιμαστεί, όσο το δυνατόν καλύτερα για τη χώρα εκείνη.

     Οι δύο ομάδες είδαν διαφορετικά τα πράγματα για ένα μόνον λόγο. Γιατί ήταν διαφορετική η σχέση τους με το Θεό. Οι πρώτοι άδειοι από την παρουσία του Θεού έβλεπαν μόνον γίγαντες. Οι δεύτεροι, γεμάτοι από την παρουσία του Θεού, δεν πρόσεξαν τους γίγαντες, έβλεπαν μόνον το θέλημα του Θεού.

     Αλήθεια πόσο μας προβληματίζει όλους μας τούτη η ιστορία! Όλοι περνάμε μέσα από έναν κόσμο, έτσι όπως τον έφτιαξε η αμαρτία, η ανθρώπινη παράβαση, η παρακοή του ανθρώπου στο θέλημα του Θεού. Γύρω μας βλέπουμε τα ίδια πράγματα, καθημερινά αντιμετωπίζουμε προβλήματα, που πράγματι είναι μεγάλα και αξεπέραστα με τις ανθρώπινες περιορισμένες δυνάμεις μας, όμως το θέμα είναι που πέφτουν τα μάτια μας, τι συγκρατούν, τι παρατηρούν. Δεν εξαρτάται τούτο από το τι θέλω, τι μου αρέσει, τι επιθυμώ. Το τι θα κρατήσουν τα μάτια μας, εξαρτάται αποκλειστικά από τη σχέση μας με το Θεό.

     Εάν ο Θεός είναι έξω μου, μοιραία θα κοιτάζω κάτω, τα γήινα, τα προσωρινά, θα κοιτάζω τα προβλήματα της ζωής που πολλές φορές είναι μεγαλύτερα και από τους μεγαλύτερους "γίγαντες" , τις δυσκολίες. Εάν ο Θεός είναι μέσα μου, θα κοιτάζω Εκείνον, θα αποβλέπω εις τα άνω (Κολοσσαείς Γ/3: 1), που είναι για τη δόξα Εκείνου. Και όσο Εκείνος θα μεγαλώνει μέσα στη ζωή μου, τόσο πιο μικροί και πιο ασήμαντοι θα γίνονται οι "γίγαντες" του κόσμου τούτου που είναι τα μεγάλα, τα δύσκολα, τα δυσεπίλυτα, τα αξεπέραστα, με τις ανθρώπινες δυνάμεις, προβλήματα τούτης της ζωής.

     Ο Χάλεβ ο υιός του Ιεφωνή, ο Κενεζαίος, ήταν μια ψυχή γεμάτη από την παρουσία του Θεού. Ήταν ένας γίγαντας της πίστεως, ήταν ένας άνθρωπος, όπως και ο Προφήτης Ηλίας, «ομοιοπαθείς με ημάς» (Επιστ. Ιακώβου Ε/5. εδ 17). Πού οφείλετε η επιτυχία αυτού του ανθρώπου ήρθε ο Θεός να το αποκαλύψει: "Ο Χάλεβ ο δούλος μου με ακολούθησε εντελώς" είπε ο Κύριος. Συμπέρασμα. Δεν αρκεί να ισχυρίζεται κάποιος ότι ακολουθεί τον Κύριο. Ο Θεός ευαρεστείται σ' εκείνους που Τον ακολουθούν «εντελώς». Εντελώς σημαίνει σε κάθε λεπτομέρεια, σε κάθε περίσταση, ότι και αν συμβεί, όπως και αν συμβεί. Πόσες ψυχές εκείνη την ημέρα θα ακούσουν από το στόμα του Κυρίου τούτα τα λόγια! Αυτή η ψυχή με ακολούθησε εντελώς. "Εύγε δούλε αγαθέ και πιστέ. Σε λίγα στάθηκες πιστός, σε πολλά θέλω σε καταστήσει" (Ματθαίος ΚΕ/25: 23). Χρειάζεται να ακολουθούμε εντελώς το δρόμο του Θεού και τα σχέδια που Αυτός έχει για τη ζωή μας. Ένα άλλο φωτεινό παράδειγμα, που ακολουθούσε εντελώς τον Κύριο ήταν ο Ιωσήφ, ο γιος του Ιακώβ.

     Ο Χάλεβ δεν ήταν Εβραίος, ήταν Κενεζαίος, ήταν από άλλη φυλή. Ήταν ξένος προς τις διαθήκες και τις επαγγελίες του Θεού προς το λαό Ισραήλ. Όμως, όταν τα παιδιά της επαγγελίας επαναστάτησαν εναντίον του Κυρίου, αυτός στάθηκε πιστός μέχρι το τέλος. Ήταν άνθρωπος δυνατός με ισχυρή προσωπικότητα και πρόβαλε μέσα στη ζωή του το θέλημα του Θεού. Είναι πολύ δύσκολο να πας κόντρα στην πλειοψηφία και έχει μεγάλο κόστος.

    Η πλειοψηφία μπορεί να σε λιθοβολήσει, να σε απομονώσει, να σε απορρίψει, (θυμηθείτε τους μαθητές οι οποίοι είχαν απομονωθεί, για τον φόβον των Ιουδαίων). Αυτός όμως ο άνθρωπος με τη δύναμη του Θεού δεν υποχώρησε, δε συμβιβάστηκε, αλλά διακήρυξε εκείνο που έβγαινε μέσα από την καρδιά του, εκείνο που ήταν σύμφωνο με το θέλημα του Θεού. Με άλλα λόγια εμπιστεύτηκε απόλυτα το Θεό. Έχει δύναμη η πλειοψηφία, είναι ελκυστική, έχει δάφνες, που όμως είναι πολύ προσωρινές και εφήμερες.

    Είπε κάποιος ότι η ζωή είναι σαν πυραμίδα. Ακόμα και η πνευματική ζωή θα λέγαμε είναι σαν πυραμίδα. Κάτω στη βάση είναι οι πολλοί. Κάποιοι απ’ αυτούς θα σωθούν χωρίς κανένα στεφάνι, «ως δια πυρός» (Α' Κορινθίους Γ/3: 15). Όσο προχωράμε πιο πάνω στην πυραμίδα, στενεύουν τα πράγματα. Γίνονται λιγότεροι και στην κορυφή είναι λίγοι, είναι οι εκλεκτοί, είναι εκείνοι που άφησαν τα πάντα, που έδωσαν τα πάντα για Εκείνον.

     Στην κορυφή τούτης της νοητής πυραμίδας βρίσκεται ο Χάλεβ. Και ενώ οι κάτω προσπαθούν να μετρήσουν το ύψος των γιγάντων, ο Χάλεβ από την κορυφή της πυραμίδας βλέπει μόνον Εκείνον, το θαυμαστό, τον αληθινό, τον αιώνιο Θεό, το μόνον δυνάμενο να κάνει πάνω από εκείνα τα οποία εμείς ζητούμε ή νοούμε (Εφεσίους Γ/3: 20). Έτσι στέκεται με τη απόλυτη εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν και αποβλέπει σ' Αυτόν. 

      Ήταν τέτοια η δύναμη που είχε βάλει το Πνεύμα του Θεού μέσα του, που ακόμα και όταν έφθασε 85 ετών, μέσα στη γη πλέον της επαγγελίας, ενώ είχε άσπρα μαλλιά και είχε κάθε δικαίωμα να πει: Εγώ αρκετά, θα μείνω παραπίσω, ας πρωτοστατήσουν οι νεώτεροι πλέον, καιρός να ξεκουραστώ λίγο. Όμως όχι μόνον δεν το κάνει, αλλά ζητάει από τον Ιησού του Ναυή να του αναθέσει να ηγηθεί εκστρατείας για την κατάληψη της Χεβρών. Ήταν εκείνη η πόλη που κατοικούσαν οι γίγαντες.

     Τώρα ο άνθρωπος του Θεού θα είχε όλη την ευκαιρία, όταν ο Θεός θα τους παρέδιδε στα χέρια του, να τους δει καλύτερα και να μετρήσει το ύψος τους, για να δει αν πραγματικά οι δέκα συνάδελφοί του έλεγαν τότε την αλήθεια. Γίγαντας ήταν ο Χάλεβ ακόμα και στα 85 του χρόνια. Σύμφωνα με την υπόσχεση του Θεού : «Η νεότης σου θα ανανεούται ως του αετού» (Ψαλμός ΡΓ/103: 3).

      «Ο δούλος μου ο Χάλεβ με ακολούθησε εντελώς». Αυτό είναι ένα μεγάλο μυστικό, το μοναδικό μυστικό που οδηγεί τον άνθρωπο σε μια πλούσια και ευλογημένη πνευματική ζωή, ένα μεγάλο μυστικό που κάνει το Θεό να ευαρεστείται και να κατοικεί μέσα στον άνθρωπο. Και όσο πιο πολύ μεγαλώνει ο Θεός μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, τόσο πιο πολύ μικραίνουν οι "γίγαντες" αυτού του κόσμου. Είθε ο Κύριος να χαρίσει στον καθένα μας μια τέτοια νικηφόρα πνευματική ζωή. Είθε στον καθένα μας να πει εκείνη την ημέρα : «Ο δούλος μου ο / η …… με ακολούθησε εντελώς, για μας, για τους  γύρω μας, για τη δόξα Εκείνου. ---

*** Υ/Γ: Σχετική μελέτη έχει δημοσιευτεί στο blog:  giorgoskomninos.blogspot.com στις 03-09-2015.